Któregoś dnia zadzwonił [Jeremi] i poprosił, żebym przyjechała jak najszybciej, bo ma dla mnie ważne zadanie. Przyjechałam natychmiast. Wyjął z sekretarzyka dużą brązową kopertę z napisem "Agnieszka" i podał mi ją. "Zastanawiałem się, co zrobić z jej listami i doszedłem do wniosku, że nie jestem w stanie tego zniszczyć. Myślę, że literatura polska by nam tego nie wybaczyła. Zaopiekuj się tym". [...] Niedawno Agata Passent zadzwoniła do mnie z informacją, że znalazła listy Jeremiego do Agnieszki i zastanawia się nad ich opublikowaniem. "Wiesz, bo to taka piękna literatura"(...) W ten sposób - dzięki dzieciom Agnieszki i Jeremiego - mogą państwo już dzisiaj przeczytać te listy. (Z Przedmowy Magdy Umer)
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Dotychczas postępowanie aparatu represji wobec tych grup zawodowych jest tematem tabu. W powszechnej opinii środowisko dziennikarskie należało do najbardziej zaangażowanych w budowę nowego ustroju w powojennej Polsce. Dziennikarze stanowili fundament propagandy, uosobienie kłamstwa i fałszu. Opinię tę potęgowały napastliwe kampanie w okresie przełomów politycznych w okresie PRL. W tomie zaprezentowano przykłady postaw żurnalistów, pokazując postępującą w czasie polaryzację tego środowiska oraz mechanizmy działania aparatu bezpieczeństwa wobec tej grupy zawodowej.
UWAGI:
Materiały z konf.: "Twórczość obca nam klasowo : aparat represji wobec środowisk twórczych w okresie Polski Ludowej", 10-12 września 2008 r., Warszawa. Filmogr. przy ref. s. 165-166. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Wszystkie dzieci są artystami, tylko niektóre potem z tego wyrastają. Dzięki tej książce poznacie te, które nie wyrosły. Co robi bałwan w lodówce? Po co artystki obierają ziemniaki? Czy śmieci mogą stać się dziełem sztuki? Dlaczego warto czasem stanąć na głowie? Tego wszystkiego - i wielu innych rzeczy! - dowiecie się z pełnej humoru opowieści o Bartku i Matyldzie. Ich tata pracuje w galerii sztuki. Wspólnie poznają współczesnych artystów - Anetę Grzeszczykowską, Władysława Hasiora, Marinę Abramović i Ulaya, Edwarda Krasińskiego, Romana Opałkę, Oskara Dawickiego, Julitę Wójcik i wielu innych - i wykorzystują ich zaskakujące pomysły jako pretekst do świetnej zabawy. Błyskotliwy tekst znawcy sztuki Łukasza Gorczycy uzupełniają znakomite ilustracje Krzysztofa Gawronkiewicza, cenionego twórcy komiksów.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Detoks. Zdzisław Beksiński, Norman Leto. Korespondencja, rozmowa BEZ PRAWA ZWROTUDetoks. Zdzisław Beksiński, Norman Leto. Korespondencja, rozmowa Autor: Jarosław Mikołaj Skoczeń, Zdzisław Beksiński, Norman Leto Wydawnictwo: Prószyński Media Rok wydania: 2018 ISBN: 978-83-8123-107-7 EAN: 9788381231077 Strony: 864 Format: 16.5x24 Oprawa: oprawa twarda Kategorie: kultura i sztuka , biografie > biografie artystów plastyków Data wprowadzenia: 2018-01-30 Data premiery: 2018-01-3069,90 złw tym VAT 5%: 3,33 złegz.KoszykSchowekOpisMłody malarz i uznany artysta o życiu i sztuce.Dwóch artystów. Dwie odmienne osobowości. Dwa różne temperamenty. I sztuka, która stała się początkiem przyjaźni.Młody artysta Łukasz Banach zafascynowany twórczością Zdzisława Beksińskiego postanawia zaryzykować i nawiązać kontakt ze znanym i kontrowersyjnym twórcą. Mimo dzielącej ich różnicy 52 lat zaczynają intensywnie do siebie pisać. Coraz bardziej intymnie, szczerze i odważnie. O sztuce, samotności, depresji i śmierci. Nie boją się stawiać sobie najważniejszych pytań. Fascynującą przyjaźń przerywa morderstwo Zdzisława Beksińskiego.Została korespondencja, która pozwala zobaczyć mistrza w prywatnej odsłonie.Książka zawiera niepublikowane zdjęcia prac Zdzisława Beksińskiego z różnych etapów powstawania.Została mi samotność i gorycz porażki oraz nieprzytomne pieprzenie rozmaitych dziennikarzy, którym wydawało się, że rozumieją to, co mówiłem im ja i inni ludzie, którym z kolei wydawało się, że rozumieją to, co im mówił Tomek. Tak więc na dodatek wyszedłem na głównego winowajcę losu mojego syna, bo Tomek "nie był kochany“, a na dodatek ja malowałem pesymistyczne obrazy. Ma Pan to, czego nie miał on, czyli drugiego człowieka, ową Alicję, którą wydaje się Pan cenić. Na Boga, niechże Pan tego nie rozpieprzy, bo potem nie da się niczego już odbudować, a to jest najważniejsze, co można na tym świecie mieć. Jestem w tej dziedzinie profesjonalistą, bo straciłem wszystkich i nie mam już nikogo.
UWAGI:
Filmografia Normana Leto na stronie 849.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Adolf Bagiński (1900-1975) - pseudonim aktorski Adolf Dymsza. Najbardziej znany jako Dodek. Jego kariera rozpoczęła się od występów w warszawskim kabarecie Qui Pro Quo. Z czasem stał się najpopularniejszym aktorem komediowym. Miał dwie odsłony artystycznego życia. Pierwszą, tę przedwojenną - pełną sukcesów. I tę następną, niknącą w cieniu kulis. Rozgraniczał je tragiczny dla jego kariery antrakt. Okres okupacji. A nad wszystkim zapadła kurtyna przemilczeń - nigdy do końca niewyjaśnionych wydarzeń - chociaż część widzów nie miała żadnych wątpliwości co do ich oceny. Przez dwadzieścia powojennych lat występował na deskach warszawskiej Syreny. Stworzył surrealistyczne, groteskowe postaci na kabaretowych scenach, kojarzono go z warszawskimi cwaniakiem, ale o dziwo dostrzegano również, że jego komizm miał w sobie zawszę nutę zadumy i smutku.Jest to jednocześnie próba opowieści o części świata przedwojennej Warszawy, której już nie ma.
UWAGI:
Role A. Dymszy s. 578-584. Nota edytorska s. 585. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Agresywny awanturnik i prowokator. Żył z pożarem w głowie, nieuchronnie zmierzał ku samozagładzie. Taki polski James Dean. Tajemnica jego przedwczesnej śmierci wiedzie do mrocznych archiwów SB. Niepoprawny romantyk. Kochał miłością straceńczą. Jego małżeństwo z Anną Dymną było na ustach wszystkich. Była miłością jego życia. Ona do dziś uważa go za życiowego przewodnika. Genialny i wszechstronny. Trwonił talenty, gardził sławą. Stworzył Piwnicę pod Baranami. Dziś pozostaje legendą, niezapomnianym twórcą piosenki Czarne anioły i skeczu Na przykład Majewski. Wiesław Dymny przeszedł do historii, ale on tu jeszcze wróci!
UWAGI:
Bibliogr. s. 403-405, bibliogr. publ., filmogr. W. Dymnego s. 406-410. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
