Któregoś dnia zadzwonił [Jeremi] i poprosił, żebym przyjechała jak najszybciej, bo ma dla mnie ważne zadanie. Przyjechałam natychmiast. Wyjął z sekretarzyka dużą brązową kopertę z napisem "Agnieszka" i podał mi ją. "Zastanawiałem się, co zrobić z jej listami i doszedłem do wniosku, że nie jestem w stanie tego zniszczyć. Myślę, że literatura polska by nam tego nie wybaczyła. Zaopiekuj się tym". [...] Niedawno Agata Passent zadzwoniła do mnie z informacją, że znalazła listy Jeremiego do Agnieszki i zastanawia się nad ich opublikowaniem. "Wiesz, bo to taka piękna literatura"(...) W ten sposób - dzięki dzieciom Agnieszki i Jeremiego - mogą państwo już dzisiaj przeczytać te listy. (Z Przedmowy Magdy Umer)
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Adolf Bagiński (1900-1975) - pseudonim aktorski Adolf Dymsza. Najbardziej znany jako Dodek. Jego kariera rozpoczęła się od występów w warszawskim kabarecie Qui Pro Quo. Z czasem stał się najpopularniejszym aktorem komediowym. Miał dwie odsłony artystycznego życia. Pierwszą, tę przedwojenną - pełną sukcesów. I tę następną, niknącą w cieniu kulis. Rozgraniczał je tragiczny dla jego kariery antrakt. Okres okupacji. A nad wszystkim zapadła kurtyna przemilczeń - nigdy do końca niewyjaśnionych wydarzeń - chociaż część widzów nie miała żadnych wątpliwości co do ich oceny. Przez dwadzieścia powojennych lat występował na deskach warszawskiej Syreny. Stworzył surrealistyczne, groteskowe postaci na kabaretowych scenach, kojarzono go z warszawskimi cwaniakiem, ale o dziwo dostrzegano również, że jego komizm miał w sobie zawszę nutę zadumy i smutku.Jest to jednocześnie próba opowieści o części świata przedwojennej Warszawy, której już nie ma.
UWAGI:
Role A. Dymszy s. 578-584. Nota edytorska s. 585. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Agresywny awanturnik i prowokator. Żył z pożarem w głowie, nieuchronnie zmierzał ku samozagładzie. Taki polski James Dean. Tajemnica jego przedwczesnej śmierci wiedzie do mrocznych archiwów SB. Niepoprawny romantyk. Kochał miłością straceńczą. Jego małżeństwo z Anną Dymną było na ustach wszystkich. Była miłością jego życia. Ona do dziś uważa go za życiowego przewodnika. Genialny i wszechstronny. Trwonił talenty, gardził sławą. Stworzył Piwnicę pod Baranami. Dziś pozostaje legendą, niezapomnianym twórcą piosenki Czarne anioły i skeczu Na przykład Majewski. Wiesław Dymny przeszedł do historii, ale on tu jeszcze wróci!
UWAGI:
Bibliogr. s. 403-405, bibliogr. publ., filmogr. W. Dymnego s. 406-410. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
OSOBISTA OPOWIEŚĆ O HANCE BIELICKIEJ JEJ WIELOLETNIEGO PRZYJACIELA ZBIGNIEWA KORPOLEWSKIEGO
Autor z właściwym sobie poczuciem humoru przedstawia jedną z najwybitniejszych artystek polskiej sceny. Opisuje jej życie zawodowe, drogę do wielkiej kariery, trudne wybory sceniczne, a potem okres, w którym niepodzielnie królowała na polskiej scenie.
Autor pisze także o dotychczas ukrytym za kulisami życiu osobistym Pani Hanki - o jej charakterze, upodobaniach i rozterkach, o relacjach z mężczyznami i oczywiście o jej niekłamanej miłości do kapeluszy.
Książka to hołd dla wielkiej artystki, którą tak bardzo pokochała polska widownia, ale też utrzymana w lekkim tonie refleksja nad sztuką kabaretu i miejscem humoru w kulturze.
Z raportów i donosów:Krytykuje i ośmiesza się władze najczęściej w sposób złośliwy. (z "Notatki służbowej" por. Jerzego Filipowskiego) Program ten nacechowany jest akcentami o wrogiej politycznie treści, zawiera szereg aluzji przedstawiających w sposób złośliwy obecną rzeczywistość.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Napisana z imponującą erudycją opowieść o ulubionych rozrywkach Polaków w międzywojniu, kiedy ludzie naprawdę potrafili szaleć - od ulicy po salon. Autor przywołuje to, co o kulturze, tej wyższej i tej spod znaku podkasanej muzy - pisali ówcześni. Inkrustuje swoją opowieść barwnymi anegdotami, fragmentami - często złośliwych - recenzji czy wspomnieniami postaci z artystycznego świecznika. Bohaterami tej książki są twórcy wielcy i niszowi, najjaśniejsze gwiazdy i aktorzy grywający "ogony", właściciele kin i artystki podrzędnych teatrzyków rewiowych, kompozytorzy najświetniejszych przebojów i bankruci, którzy wszystko postawili na jedną kartę, a publiczność nie dopisała... Ordonka i jej zabójcze dla producentów gaże, niezapomniane szlagiery Warsa i Petersburskiego, Arnold Szyfman rządzący twardą ręką warszawskimi teatrami czy ulubiony bohater wielu kabaretowych skeczy Wieniawa-Długoszowski - ich życie napisało historie tak ciekawe, jak fascynująca jest opowieść, którą snuje Wojciech Kałużyński. Finezji dodają świetne zdjęcia, niektóre już znane, a inne publikowane po raz pierwszy. Mimo że są czarno-białe, sportretowany na nich świat jest niezwykle barwny. Kino stało się w dwudziestoleciu międzywojennym jednym z ulubionych sposobów spędzania wolnego czasu. Mało to, było swego rodzaju ulubionym fetyszem tamtych czasów, działając zarówno na wyobraźnię kucharek, jak i pań z wyższych sfer, węglarzy z Powiśla i dżentelmenów w melonikach, podlotków i szacownych matron.
UWAGI:
Bibliogr. s. 407-413.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Najodważniejsza z dotychczasowych książek znanej satyryczki. Maria Czubaszek zdradza swoje sekrety i po raz pierwszy mówi o sobie tak szczerze. I tak dużo. Opowiada o ludziach, z którymi się przyjaźniła, pracowała, których mijała w życiu. Komentuje sytuację w kraju (także tę po "dobrej zmianie"). Pewne historie, które Czytelnicy już mieli okazję poznać, wreszcie znajdują zakończenie - jak choćby ta, dlaczego nigdy nie pojechała na Galapagos i jaka jest w tym wina Marcina Wolskiego. A wszystko to, jak zwykle zresztą, jest niezwykle zabawne. Jednak tylko z pozoru jest to opowieść o niej samej. Satyryczka trzyma w rękach lustro, w którym możemy zobaczyć także siebie i wszystkie nasze wady. Niestety. Maria Czubaszek mówi wprost to, o czym każdy z nas po cichu myśli, ale boi się powiedzieć głośno.
UWAGI:
Na okładce: Najodważniejsza z dotychczasowych książek satyryczki. Zdradza swoje sekrety i po raz pierwszy mówi o sobie tak szczerze.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Pieśniarka Warszawy to barwna opowieść biograficzna napisana przez człowieka, który znał Ordonkę osobiście. Opisał jej losy opierając się na wspomnieniach artystki, relacjach ludzi z jej otoczenia i własnych spostrzeżeniach wyniesionych ze spotkań z nią.Książka oddaje znakomicie atmosferę czasów, w których żyła i występowała na scenach warszawskich teatrów i kabaretów: niepowtarzalny klimat stolicy Dwudziestolecia, oraz dramaty wojenne i okupacyjne w dziejach miasta. Podaje nie tylko wiele nieznanych dotąd faktów z życia aktorki, ale także opowiada o losach calego artystycznego środowiska ówczesnej Warszawy, np. Osterwy, Járosyego, Sarneckiego. Kreśli sylwetkę obdarzonej niezwykłym talentem kobiety uwielbianej przez miliony, a zarazem zagubionej i uciekającej przed samotnością.
UWAGI:
Na podst.: Londyn : Polska Fundacja Kulturalna, 1985. Dyskogr. i filmogr. H. Ordonówny s. 362-366. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Pełne wydanie wspomnień Jeremiego Przybory. Mistrz Jeremi Przybora - poeta, pisarz, satyryk, piosenkarz, aktor, współtwórca Kabaretu Starszych Panów - swoimi talentami mógłby obdarować kilka osób. Podobnie jak bogatym życiorysem. W kolejnych częściach memuarów, zebranych teraz po raz pierwszy w jednym tomie, ten świadek kilku epok opisywał nie tylko swoje życie, ale i (niemal) cały XX wiek - od pierwszej wojny światowej po późne lata 90. Niepowtarzalną frazą i z niepozbawionym autoironii poczuciem humoru wspomina swoje dzieciństwo i przedwojenne lata edukacji, początki pracy jako spiker w rozgłośni Polskiego Radia orz współpracę z Jerzym Wasowskim. Niczym najlepszy przewodnik prowadzi czytelników przez historię Polskiego Radia, a także Telewizji. Wraca do okresów największej popularności i apogeum swej twórczości literackiej, ale i do tak częstych, jak to możliwe ucieczek na mazowiecką wieś. Wspomnienia Mistrza ilustruje bogaty wybór fotografii, m.in. ze zbiorów rodzinnych i spektakli Kabaretu Starszych Panów.
