Nomadka to opowieść o dalszych losach autorki Niewiernej - fascynujących wspomnień, które przez osiem miesięcy utrzymywały się na światowych listach bestsellerów. To portret rodziny dosłownie rozbitej przez zderzenie cywilizacji, ale także wzruszająca, podnosząca na duchu i często zabawna relacja z odkrywania zachodniego świata.

Ayaan Hirsi Ali obawia się, że Ameryka powtarza błąd Europy, lekceważąc radykalny islam. Wzywa kobieta, a także kluczowe instytucje Zachodu - włączając w to uniwersytety oraz Kościoły chrześcijańskie - do zastosowania konkretnych, innowacyjnych rozwiązań, pomagających muzułmańskim imigrantom w radzeniu sobie z wyzwaniami, z którymi sama się borykała, i do stawienia oporu zgubnemu urokowi kultury gloryfikującej fundamentalizm i terroryzm. Opowiada o swoim przyjeździe do Ameryki, gdzie buduje nowe życie z dala od muzułmańskich fanatyków, którzy grozili jej śmiercią, i z dala od sporów i konfliktu wewnętrznego, z jakim się mierzyła.Opisuje, jak zmieniało się ono, gdy zerwała kontakty z rodziną, jak odrzuciła ograniczające ją przesądy i błędne przekonania, które początkowo uniemożliwiały jej asymilację w zachodnim społeczeństwie. W poruszający sposób opowiada też o pojednaniu ze swoim pobożnym ojcem, kiedy umierał, choć wcześniej wyrzekł się jej, gdy po atakach z 11 września odrzuciła islam, a także o pogodzeniu się z matką i kuzynami w Somalii i Europie.

Nomadka to świadectwo intelektualnej dojrzałości Ayaan Hirsi Ali; wspomienia, które ukazują jej filozofię, ale także doświadczenia i naglącą misję - poinformowanie Zachodu o zagrożeniu ze strony islamu zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz otwartych społeczeństw. To hołd złożony wolności słowa i demokracji, ważny wkład w historię idei, ale przede wszystkim porywające wezwanie do działania, wykrzyczane przez niezwykłą, odważną kobietę.

Margaret Atwood po ponad trzydziestu latach wraca do świata ze swojej najsłynniejszej powieści Opowieść Podręcznej. I to w jakim stylu! Za Testamenty pisarka zdobyła Nagrodę Bookera.

Zawsze mówiłam "nie", gdy proszono mnie o napisanie drugiej części. Ale jako że zaczęliśmy zbliżać się do Gileadu, zamiast się od niego oddalać, ponownie to przemyślałam - powiedziała autorka w dniu premiery.

Od wydarzeń przedstawionych w Opowieści Podręcznej minęło piętnaście lat. Sytuacja Republiki jest dramatyczna. Brakuje jedzenia, na świat przychodzą zdeformowane, słabe dzieci, umierają też Podręczne, czyli niewolnice, których zadaniem jest rodzić. W tym kraju przemocy żyją obok siebie Ciotka Lidia, surowa i okrutna funkcjonariuszka Gileadu oraz młodziutka Agnes, przygotowywana do roli Podręcznej. Ich losy obserwuje z jak dotąd bezpiecznego dystansu Daisy, nastolatka mieszkająca w Kanadzie. Jaki los spotka mieszkańców Gileadu? A raczej jaki los czeka świat, w którym powstał Gilead?

Assiatou miała 14 lat, kiedy jej świat zatrząsł się w posadach.

Spokojne życie czternastoletniej Assiatou, dla której najważniejsza jest nauka, zostaje nagłe zburzone, gdy do jej miasta wdzierają się radykalni islamiści z Boko Haram. Dotąd dziewczyna niewiele słyszała o tym, co robią w jej rodzinnym kraju, Nigerii, i jak traktują innych muzułmanów. Po ucieczce ojca, Assiatou z matką i młodszym rodzeństwem wpada w ręce napastników. Już wie, że to ona jest najbardziej zagrożona - właśnie takich młodych dziewcząt najbardziej poszukują "bojownicy".
Oddzielona od rodziny, razem z czterdziestoma innymi dziewczętami poddana jest "reedukacji", ale to tylko wstępny etap, po którym następuje przymusowe małżeństwo.
Assiatou, jako "żona" mężczyzny w wieku jej ojca, przeżywa brutalne gwałty, jest indoktrynowana przez "współmałżonkę", która usiłuje uczyć ją posługiwania się bronią i przygotować do przeprowadzenia samobójczego zamachu.