"Ballady i romanse" uważa się za manifest polskiego romantyzmu, a także ideowe i artystyczne określenie się poety. To również jego głos w sporze romantyków i klasyków, nieuznających pozarozumowej, opartej na wierzeniach prostego ludu koncepcji współistnienia dwóch światów: realnego i metafizycznego, świata żywych i świata umarłych.
