Wybiegam z budynku i szybko reguluję rachunek, wręczając taksówkarzowi dwie dychy napiwku. Nie patrzę mu w oczy, by nie dostrzec w nich cichej satysfakcji. Jest tak, jak przypuszczał - wróciłam sama. Może po prostu wyglądam jak osoba, na którą nikt nie czeka?

Jagoda ma dwadzieścia siedem lat i sporą dozę uporu, by udowodnić wszystkim, że świetnie sobie radzi. Gdy jednak wieczorem wraca do swojego mieszkania, z ulgą zdejmuje z twarzy maskę pracownika roku i wybiera numer najlepszej kumpeli. Przypadkowe spotkanie na ulicy sprawia, że zaczyna myśleć o życiu w odmienny sposób.
Kim byłby współczesny Kopciuszek? Pewnie tak jak Jagoda stąpałby po cienkim lodzie ludzkich relacji, namiętności i pragnień. Szukałby szczęścia w ulotnych marzeniach, a gorycz porażki ukrywałby pod maską perfekcjonistki.
Nie widując gwiazd to lekko melancholijna, a zarazem niepozbawiona ironii i humoru opowieść o współczesnej singielce, dla której samotne życie nie jest kwestią wyboru, ale konsekwencją popełnionych błędów. Debiut zaskakujący, jak gorzka czekolada z nutką chili. Warto się skusić.
Angelika Zdunkiewicz- Kaczor (lustrorzeczywistości.pl)

Ewa zbliża się do trzydziestki i prowadzi poukładane, choć nieco nudne życie. Ma świetną pracę, mieszkanie bez kredytu w centrum Poznania i całkiem niezłe auto. Nie ma za to czasu na spotkania z bliskimi i związki, o randkach nawet nie wspominając.

Kiedy jak co roku wyjeżdża na święta do rodziców, chce wykorzystać ten czas, aby odkryć, czego tak naprawdę pragnie od życia. W rodzinnym domu oprócz brata bliźniaka zastaje tajemniczego pociągającego łobuza, który od pierwszych minut działa jej na nerwy.

Spokojne święta? Dzięki intrygującemu mężczyźnie Ewa może w tym roku o nich zapomnieć. Bruno niczym huragan wprowadza ją w niebezpieczny świat, w którym żyje się szybko i na krawędzi bezpieczeństwa. Dokąd zaprowadzi ich ryzyko, którego się podejmą?