Szarfa z czarnego jedwabiu krępowała jej ręce wysoko nad głową. On stanął tuż za nią. Odgarnął palącą dłonią włosy z jej karku i pocałował gładką skórę nad obojczykiem. Drugą dłonią zagarnął jej pierś. Zakwiliła, czując, jak nogi uginają sie pod nią, a podbrzusze zaczyna płonąć dzikiem pożądaniem.
Obszedł brankę niespiesznie, stając przed nią i mierząc uważnym spojrzeniem błyszczących w mroku oczu. Był kompletnie ubrany. W czerń, od stóp do głów.
- Czy pan mnie... - Pytanie nie chciało przejść przez zaciśnięte gardło.
Czy pan mnie zabije? - wykrztusiła wreszcie.
On spojrzał na nią obojętnie.
- Nie jestem mordercą - odparł.