Kiedy przecinasz rondo Czterdziestolatka, jesteś dokładnie w tym miejscu, w którym tonął w błocie inżynier Karwowski, budując Dworzec Centralny w kultowym serialu Jerzego Gruzy. Zakupy w Złotych Tarasach robisz w miejscu, gdzie rozgrywała się pamiętna scena z "Bruneta wieczorową porą" Stanisława Barei: robotnicy sprzątają śnieg ze ślimaków al. Marchlewskiego (dziś Jana Pawła II) i łopatami wrzucają go na wywrotki, a te zwalają ładunek kilkadziesiąt metrów dalej. "Jak słońce przyjdzie, to śnieg i tak stopi. Siły przyrody w służbie człowieka" - słychać z ekranu. Takich historii i miejsc znajdziecie w tej książce mnóstwo. Bo kiedy tylko jej autor zauważył w filmowym kadrze fragment fasady czy szyldu, już wdrażał śledztwo, by ustalić, w który zakątek Warszawy zapędził się operator z kamerą. Dzięki niemu odkrywamy ponownie zarówno Warszawę nieodbudowaną, jak też znane obiekty, a nawet całe kwartały, czy dzielnice w odsłonie sprzed lat, często zaskakującej, nieoczekiwanej.
Jakie tramwaje i autobusy kursowały przed laty po mieście? Jak wyglądał Pałac Brühla, zanim zniknął bezpowrotnie wysadzony przez hitlerowców? W jakim tempie panoramę Warszawy zapełniały kolejne wieżowce?
To wszystko i wiele innych niezwykłych migawek ze stolicy można obejrzeć w przywoływanych przez autora filmach fabularnych, dokumentach i serialach - od Zakazanych piosenek czy Przygody na Mariensztacie po Prawo Agaty czy Drogówkę. Jak sam przyznaje, nie wszystkie są dziełami wybitnymi, ale wiele z nich to prawdziwe perełki dla każdego zakochanego w swoim mieście warszawiaka. Krok po kroku, kadr po kadrze dowiadujemy się, jak bardzo zmieniło się miasto przez ponad sto lat.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Przyjmując propozycję wydawnictwa na nasz wywiad-rzekę, precyzyjnie określiliśmy cele. Nie chcieliśmy żadnej laurki, uładzonych na wysoki połysk pytań i odpowiedzi. To miała być prawdziwa rozmowa dwóch zainteresowanych sobą osób. Bohatera i dziennikarza, Jerzego Radziwiłowicza i moja. Czasami sympatyczna, często chropowata i dygresyjna. Dialog, a nie autoryzowany monolog. Nie trzymaliśmy się chronologii, ale staraliśmy się pamiętać o wszystkim, co w biografii Jerzego Radziwiłowicza miało znaczenie. Każde spotkanie było niespodzianką. Temat wyjściowy kończył się nieoczekiwaną pointą, niektóre motywy powracały w naszych rozmowach niczym bumerang, inne z przekonaniem odrzucaliśmy. Pan Jerzy namawiał mnie do zadawania trudnych pytań, "nie na temat", dotykających obyczaju czy poglądów, o których po raz pierwszy mówi tak otwarcie. Aktorstwo, kino i teatr są oczywiście na pierwszym planie, ale duże znaczenie mają także kwestie poboczne: polityka, historia, podróże, literatura, muzyka. Radziwiłowicz opowiada z pasją i dystansem; czasami jest refleksyjny, częściej dowcipny. [fragment tekstu]
UWAGI:
Wykaz ról J. Radziwiłowicza s. 393-[414].
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
