Dwa niezwykłe reportaże o Iranie Chomeiniego oraz Libii Kaddafiego składają się na pierwszą część Wywiadu z władzą. Słynne spotkania z Chomeinim i Kaddafim posłużyły za pretekst do głębokich przemyśleń o władzy.
W części drugiej przedstawione są postacie tworzące historię drugiej połowy XX wieku. W pamiętnych wywiadach, które Oriana przeprowadziła jako wysłanniczka "Europeo", występują m.in.: Robert Kennedy, Dalajlama, Faruk Kadumi, Enrico Berlinguer, Deng Xiaoping, Lech Wałęsa, Mieczysław Rakowski, Ariel Szaron.
Fallaci jako jedyna dziennikarka zdołała dotrzeć do wielu osób dużego kalibru, które rzeczywiście mogły decydować o losach ludzkości. Życie prywatne i zawodowe Fallaci były ze sobą ściśle powiązane. Po śmierci dwóch ukochanych osób żyła w osamotnieniu.

"Rzucam na Polskę za duży cień", miał ponoć powiedzieć Marszałek, z właściwą swej starości megalomanią. Duży czy mały -nie w tym rzecz, ale w tym, że jest to cień, w którym nic dobrego nie może wyrosnąć. W którym kwitnie tylko wiara w prymitywne recepty, w to, że wszystko stać się może siłą ducha i mocą słuszności, że trzeba tylko znaleźć wodza, oddać mu się całą duszą.

Odurzeniu postacią Józefa Piłsudskiego zawdzięczamy do dziś marność naszej niepodległości i to wszystko, co do cna nam ją obrzydza. Niesprawność państwa, bezkarność i wszechwładzę politycznych sitw, chroniczny stan niemożności, a nade wszystko plemienność życia politycznego, sprowadzonego do podjudzania Polaków przeciwko sobie.

Kult Piłsudskiego niszczy to, co stanowi naszą cywilizacyjną odrębność, co decyduje o naszej wyjątkowości, co nam pozwoliło odnieść największy sukces w dziejach, jakim było odzyskanie i obronienie niepodległości po I Wojnie Światowej - i co powinno pozostać, jak za dawnych czasów, podstawą polskości: Polski republikanizm.