Sierżant Lancelot został karnie wcielony do batalionu zwiadu Jej Wysokości. Tu przeciętna długość życia jest krótsza niż okres służby. A gdy jego jednostka wylądowała na granicy z ziemią niczyją, życie sierżanta Lancelota zdaje się w przyśpieszonym tempie dobiegać końca.

Magia przenika się z techniką sprawiając, że powieść ma charakterystyczny klimat quasi-rycerskości. Sam główny bohater jest klasycznym wojownikiem. Gdyby nosił tylko karabin, stał by się zwykłym żołnierzem, jednym z wielu, ale fakt, iż nader często - i nader zręcznie - posługuje się dwoma krótkimi mieczami, nadaje mu własny charakter. Mimo iż jest to postać współczesna, stwarza pozory barbarzyńcy z krwistego heroic fantasy.
[Polter.pl]

NAJDZIELNIEJSI Z ŻOŁNIERZY. NAJTWARDSI Z WOJOWNIKÓW. NIGDY SIĘ NIE PODDAJĄ.

W bezkresnej przestrzeni kosmicznej pośród gwiazd trwa galaktyczna wojna domowa. Na niezliczonych polach bitwy na światach Środkowych Rubieży zastępy bezlitosnych szturmowców toczą brutalną, zaciekłą walkę z armadą bojowników o wolność, zdeterminowani zdławić nawet najmniejszą iskrę oporu wobec Imperium. Na ulicach i placach spustoszonych miast pierwsza linia sił Sojuszu Rebeliantów mężnie daje odpór wrogowi, prąc wciąż dalej w głąb imperialnego terytorium i borykając się z krwawymi, okrutnymi realiami wojny.

Prowadzą ich żołnierze z Sześćdziesiątej Pierwszej Kompanii Mobilnej, znanej lepiej jako Kompania Zmierzch - kobiety i mężczyźni, ludzie i obcy. Dotkliwie doświadczeni przez wojenną rzeczywistość, znużeni do cna walką, ale lojalni wobec siebie aż po grób członkowie tej barwnej zbieraniny wykolejeńców z zacięciem godnym lepszej sprawy wychodzą cało z sytuacji, z których inni nie uszliby z życiem, a ich upór i zawziętość jest najpotężniejszą bronią w najbardziej beznadziejnych sytuacjach. Gdy w obliczu przytłaczającej siły wroga rebelianci otrzymują rozkaz do odwrotu, żołnierze Zmierzchu niechętnie godzą się ze swoim losem. Nagle jednak dzięki sojuszowi, którego nikt nie by się nie spodziewał, sytuacja zmienia się diametralnie - dając najbardziej zaprawionym w bojach wojownikom Sojuszu szansę na przekucie porażki w zwycięstwo. Rozkazy czy nie, przewyższani pod względem liczebnym, ale nieugięci żołnierze Kompanii Zmierzch przeładowują broń, namierzają cel i przygotowują się do przypuszczenia najśmielszego z ataków - zamiany brudnej, partyzanckiej, prowadzonej z okopów rozgrywki na decydujący cios wymierzony w kluczowy cel: samo serce imperialnej machiny wojennej...

Tragiczny wrzesień 1939 roku.
Niemiecki korpus pancerny generała Heinza Guderiana uderza z całą mocą, usiłując zamknąć kleszcze wokół wycofujących się spod Warszawy polskich armii. Zakładano, że jego sukces przyniesie klęskę stronie polskiej po zaledwie dziesięciu dniach oporu. Jednak na drodze pancernych zagonów staje polska załoga odcinka Wizna.

Dwie kompanie piechoty ukryte w kilku betonowych schronach nad Narwią wsparte sześcioma działami. Mniej niż 700 żołnierzy przeciwko 40 tysiącom...

40 do 1.

Tak rozpoczyna się desperacka walka kapitana Władysława Raginisa. Bój do ostatniej krwi, naboju i samobójczej śmierci dowódcy, który przysiągł, że żywy swej pozycji nie opuści. Dziś epizod ten znany jest jako legendarna obrona Wizny.

Serenie, włoskiej księżniczce, wojna odebrała rodzinie majątek, ale przyniosła wielką miłość. Ukochany Sereny, amerykański pułkownik Brad Fullerton, zabrał żonę do Stanów. Niestety idylla rodzinna nie trwała długo. Brat dostał rozkaz wyjazdu na wojnę do Korei. Odtej chwili życie Sereny uległo radykalnej zmianie. Już nigdy nic nie będzie takie jak przedtem. O szczęście będzie musiała walczyć z przeciwnościami losu.

Wojna secesyjna. Ranny żołnierz armii południa, Inman, ucieka ze szpitala. Dezerteruje. Rozpoczyna wędrówkę do swej ukochanej. Ada, po śmierci ojca, walczy o przetrwanie na doszczętnie spustoszonej farmie. Fabuła powieści wpisana jest w poetykę Homerowskiej Odysei . Relacja z przygód Inmana pełna jest mordów i gwałtów popełnianych przez wszystkie strony konfliktu.
Powieść Fraziera to uniwersalne, ponadczasowe oskarżenie bezmyślności wojny. Autor pokazuje, do jak skrajnych zachowań zdolni są uzbrojeni, walczący o przetrwanie ludzie. Widzimy również, że w takich konfliktach strony nie dzielą się na zwycięzców i pokonanych.

Kochała niezłomnego. Aby ocalić tę miłość, sama musiała stać się niezłomna.
Gdy jego walka się skończyła, ona rozpoczęła swoją.
Historia starszego sierżanta Władysława Grudzińskiego "Pilota", żołnierza z oddziału "Roja", nie wyszła na światło dzienne przez 70 lat. Opowieść jego ukochanej pozwala spojrzeć na losy wyklętych inaczej. Oczami młodej dziewczyny, Anastazji.

Nie mogę ślubować ci miłości oficjalnie, ale mogę to zrobić przed tym obrazem Panny Maryi oraz w obecności świadków - mówił on.

Władzę ludową zdradziłaś. Z bandytą się zadawałaś! Uparta suka. Weź ją w obroty! - krzyczeli oprawcy.

Zabiją cię, jeśli się dowiedzą. Celowo pobiją mnie tak, żebym ciebie poroniła. Lepiej nic nie mówić, może przetrwamy - szeptała swojemu nienarodzonemu dziecku w katowni UB.

To opowieść o miłości do żołnierza wyklętego, o sile wiary w najczarniejszych czasach stalinizmu. O poczuciu obowiązku wobec Ojczyzny tych, którzy nie zgadzali się na zniewolenie. To historia dwojga ludzi toczących walkę, za którą nikt im nie dziękował i której długo nikt nie docenił.