Opowiadania, które składają się na tę książkę, napisaliśmy zarówno dla młodych, jak i starszych czytelników. Mówią one o naszych osobistych przeżyciach w trudnych latach wojny, okupacji niemieckiej i w dniach Powstania Warszawskiego. Celem naszym było, aby książka ta stała się pomostem pomiędzy pokoleniami. [...] Należymy do pierwszego pokolenia polskiej młodzieży urodzonego w znów wolnym kraju. Coraz częściej patrzymy wstecz i zadajemy sobie pytanie: czy dobrze spełniliśmy obowiązek służby ojczyźnie? Jacy pozostaniemy w pamięci potomnych? Przytłacza nas ciężar wydarzeń, w których uczestniczyliśmy, a które wciąż nie mają jednoznacznej oceny. Jeszcze długo będą trwały spory historyków o to, czy decyzja o wybuchu Powstania, podjęta w ówczesnych skomplikowanych okolicznościach politycznych, była słuszna. [...] Wierzymy, że nasza książka pomoże czytelnikom poznać i zrozumieć nie tak dawną historię i jej związek ze współczesnością.
(Edmund Baranowski, Juliusz Kulesza)
UWAGI:
Zawiera aneks. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Winnica w Toskanii to opowieść o marzycielach, którzy postanawiają przemienić opuszczoną ruinę w dom z bajki, a na zaniedbanej ziemi stworzyć najbardziej romantyczną winnicę zdolną oczarować cały świat.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Lucjan Żeligowski (1865-1947) - generał major armii Imperium Rosyjskiego, w Wojsku Polskim: gen. ppor. (1920), gen. por. (1921), gen. broni (1923); od czerwca 1919 r. do września 1920 r. dowódca 4 Dywizji Strzelców Polskich przeformowanej w 10 Dywizję Piechoty, a czasowo także dowódca Grupy Operacyjnej; 9 października 1920 r. pozorując bunt dowodzonej przez siebie Dywizji Piechoty Litewsko-Białoruskiej zajął Wilno opanowane wówczas przez Litwinów, dowódca wojsk Litwy Środkowej, później inspektor armii Warszawa i organizator Centrum Wyższych Studiów Wojskowych dla generałów i pułkowników oraz przewodniczący Sądu Honorowego dla Generałów, w latach 1925-1926 minister spraw wojskowych; od 1927 roku w stanie spoczynku. W latach 1935-1939 poseł na Sejm. Po upadku Polski przedostał się do Francji a następnie do Wielkiej Brytanii gdzie zmarł.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępne są 2 egzemplarze. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Akcje antyterrorystyczne, uwalnianie zakładników, operacje zwiadowcze, tłumienie rebelii, wojna psychologiczna i inne działania wszystkich formacji do zadań specjalnych składają się na fascynującą opowieść o instytucji i o ludziach, wojnie i pokoju.
UWAGI:
Na okładce podtytuł: nieznane kulisy operacji amerykańskich sił specjalnych w relacjach ich dowódcy oraz mistrza military thrillers. Bibliogr. Indeks.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Wstrząsające wspomnienia bezpośrednich świadków tragicznego losu Polaków na WołyniuWołyniacy doświadczyli strasznych i dramatycznych wydarzeń. Stali się przedmiotem aktów nieludzkiego terroru ze strony Sowietów, Niemców i ukraińskich nacjonalistów. W walce z nim Polacy zdobywali się na brawurowe przejawy heroizmu. Fenomenem stały się ośrodki samoobrony, tworzone ad hoc , by bronić mieszkańców Wołynia przed całkowitą eksterminacją, zaplanowaną przez kierownictwo Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.Książka zawiera liczącą kilkaset nazwisk, unikatową listę obrońców Przebraża, ustalonych przez śp. ppłk. Mirosława Łozińskiego.Podobnym fenomenem była powstała z ocalałych z rzezi regularna dywizja Armii Krajowej. Sformowana w latach 1943-1944 27 Wołyńska Dywizja Piechoty w marcu 1944 roku osiągnęła stan ok. 6 tys. żołnierzy. Tworzyli ją mieszkańcy Wołynia, którzy w obronie przed OUN i UPA samorzutnie chwycili za broń, cichociemni, a nawet partyzanci, których regularny uzbrojony oddział wraz z dowódcą Janem Kiwerskim "Oliwą" przyjechał ciężarówkami z Warszawy. Formalnie zmobilizowana rozkazem z 15 stycznia 1944 r., wzięła udział w akcji "Burza" na Kresach.Większość autorów zamieszczonych w niniejszym tomie relacji była członkami polskich oddziałów samoobrony i AK. Jednak ich wspomnienia mają wymiar znacznie szerszy. Są dokumentem rachunków jeszcze niezamkniętych. Przepełnia je groza sytuacji, duma z walczących i rozczarowanie nierozliczeniem zbrodni. Zbrodniarzy nie tylko nie napiętnowano, ale chodzili oni wiele lat w aureoli bohaterów narodowych. Natomiast wiele ofiar tych zwyrodnialców nigdy nie doczekało chrześcijańskiego pogrzebu i do dziś nie ma grobów.
UWAGI:
Indeks strony 402-[425].
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
Kolejny tom wspomnień mieszkańców ziemi utraconej. Wspomnień ludzi, którzy przeżyli jedną z największych rzezi przeprowadzonych w nowoczesnej Europie. Ludzi, którzy podjęli walkę o swoje dobra, o godność, o zachowanie człowieczeństwa, o przetrwanie. W książce Wołyń. Mówią świadkowie ludobójstwa znalazły się relacje żołnierzy walczących na Wołyniu. Tych jeszcze żyjących, choć coraz mniej licznych, jak i tych, którzy odeszli już na wieczną wartę i wydania tej książki nie doczekali. Wszyscy rozmówcy Marka Koprowskiego dają świadectwo prawdzie o tym, że w 1943 roku Ukraińcy przeprowadzili na Wołyniu zaplanowane ludobójstwo Polaków, jak również o tym, że dokonali tego z iście bestialskim okrucieństwem. Zgromadzone tu relacje mówią także wiele o życiu na Wołyniu przed II wojną światową oraz podczas pierwszej okupacji sowieckiej. Dopowiadają dalsze, powojenne losy ich bohaterów. W książce zawarto unikatową listę obrońców Przebraża, spisaną przez śp. ppłk. Mirosława Łozińskiego.
DOSTĘPNOŚĆ:
Dostępny jest 1 egzemplarz. Pozycję można wypożyczyć na 30 dni
