Kiedy przecinasz rondo Czterdziestolatka, jesteś dokładnie w tym miejscu, w którym tonął w błocie inżynier Karwowski, budując Dworzec Centralny w kultowym serialu Jerzego Gruzy. Zakupy w Złotych Tarasach robisz w miejscu, gdzie rozgrywała się pamiętna scena z "Bruneta wieczorową porą" Stanisława Barei: robotnicy sprzątają śnieg ze ślimaków al. Marchlewskiego (dziś Jana Pawła II) i łopatami wrzucają go na wywrotki, a te zwalają ładunek kilkadziesiąt metrów dalej. "Jak słońce przyjdzie, to śnieg i tak stopi. Siły przyrody w służbie człowieka" - słychać z ekranu. Takich historii i miejsc znajdziecie w tej książce mnóstwo. Bo kiedy tylko jej autor zauważył w filmowym kadrze fragment fasady czy szyldu, już wdrażał śledztwo, by ustalić, w który zakątek Warszawy zapędził się operator z kamerą. Dzięki niemu odkrywamy ponownie zarówno Warszawę nieodbudowaną, jak też znane obiekty, a nawet całe kwartały, czy dzielnice w odsłonie sprzed lat, często zaskakującej, nieoczekiwanej.

Jakie tramwaje i autobusy kursowały przed laty po mieście?
Jak wyglądał Pałac Brühla, zanim zniknął bezpowrotnie wysadzony przez hitlerowców?
W jakim tempie panoramę Warszawy zapełniały kolejne wieżowce?

To wszystko i wiele innych niezwykłych migawek ze stolicy można obejrzeć w przywoływanych przez autora filmach fabularnych, dokumentach i serialach - od Zakazanych piosenek czy Przygody na Mariensztacie po Prawo Agaty czy Drogówkę. Jak sam przyznaje, nie wszystkie są dziełami wybitnymi, ale wiele z nich to prawdziwe perełki dla każdego zakochanego w swoim mieście warszawiaka. Krok po kroku, kadr po kadrze dowiadujemy się, jak bardzo zmieniło się miasto przez ponad sto lat.

Niszczony przez władzę i nie tylko. Również przez klasyków polskiego kina! Nazywany wędliniarzem! Wybrany przez widzów! Nieśmiertelny mistrz polskiej komedii, zakazanego śmiechu - Stanisław Bareja powraca!

Z okazji 90 rocznicy znakomitego reżysera prezentujemy jego zaskakującą biografię. Król polskiej komedii i zakazanego uśmiechu. Po raz pierwszy prezentujemy opis jego debiutanckiego filmu, wstrząsającą wojenną etiudę sprzed 66 lat! W książce zamieszczono 90 nieznanych zdjęć. Ponadto - Bareja jako aktor u innych reżyserów, jako nieznany w Polsce dokumentalista. Kulisy powstawania kultowych komedii i wiele nieznanych dotąd faktów.

Mistrza komedii wspominają aktorzy i reżyserzy m.in. Jerzy Gruza oraz w archiwalnych wywiadach: Janusz Morgenstern i Krzysztof Zaleski. Stanisław Bareja alternatywnie to pasjonująca lektura obowiązkowa, nie tylko dla fanów kina!

Przyjmując propozycję wydawnictwa na nasz wywiad-rzekę, precyzyjnie określiliśmy cele. Nie chcieliśmy żadnej laurki, uładzonych na wysoki połysk pytań i odpowiedzi. To miała być prawdziwa rozmowa dwóch zainteresowanych sobą osób. Bohatera i dziennikarza, Jerzego Radziwiłowicza i moja. Czasami sympatyczna, często chropowata i dygresyjna. Dialog, a nie autoryzowany monolog. Nie trzymaliśmy się chronologii, ale staraliśmy się pamiętać o wszystkim, co w biografii Jerzego Radziwiłowicza miało znaczenie.
Każde spotkanie było niespodzianką. Temat wyjściowy kończył się nieoczekiwaną pointą, niektóre motywy powracały w naszych rozmowach niczym bumerang, inne z przekonaniem odrzucaliśmy. Pan Jerzy namawiał mnie do zadawania trudnych pytań, "nie na temat", dotykających obyczaju czy poglądów, o których po raz pierwszy mówi tak otwarcie. Aktorstwo, kino i teatr są oczywiście na pierwszym planie, ale duże znaczenie mają także kwestie poboczne: polityka, historia, podróże, literatura, muzyka. Radziwiłowicz opowiada z pasją i dystansem; czasami jest refleksyjny, częściej dowcipny.
[fragment tekstu]